Blizna (łac. cicatrix) to zmiana zbudowana z tkanki łącznej włóknistej, która tworzy się w miejscu urazu (blizny po zabiegach chirurgicznych, oparzeniach) albo jako następstwo wygojenia pewnych zmian chorobowych (blizny potrądzikowe, po ospie). Tworzenie blizny jest częścią normalnego procesu gojenia się rany, w którym uszkodzona skóra właściwa zostaje zastąpiona nową, dobrze unaczynioną tkanką ziarninującą, z licznymi najpierw ułożonymi przypadkowo, potem już w sposób uporządkowany włóknami kolagenu. Blizna wyraźnie różni się od otaczającej ją skóry kolorem, strukturą, reakcją na promieniowanie słoneczne, elastycznością i wytrzymałością.

 Blizny są zbliżone po względem charakteru do rozstępów, dlatego terapia obydwu typów zmian jest bardzo zbliżona.